Mijn eerste hindernis: blessures!

Zoals ik in mijn eerste post al zei, kreeg ik toen ik begon met lopen te maken met een aantal kleine blessures. Misschien dat ik van nature wel makkelijker blessures krijg, maar mijn verzwakt immuunsysteem en de hopen medicatie (waaronder ook een lage dosis cortisone) spelen sowieso ook mee. Vandaag ga ik wat dieper ingaan op dit onderwerp want blessures zijn toch wel de schrik van elke loper.

De eerste keer dat ik mijn schema probeerde af te ronden kreeg ik last van zowel mijn voet als mijn knie. Dat kwam grotendeels doordat ik te veel hooi op mijn vork nam. Ik volgde braaf het loopschema van de app die ik gebruikte, waarin ik bij elke training 1 of 2 minuten meer moest lopen dan bij de vorige. Dat was te veel voor mijn lichaam. Het schema dat ik volgde is ongetwijfeld gemaakt voor kerngezonde mensen, ik moest er even bij stilstaan dat ik dat niet ben. Wat ik daaruit geleerd heb is dat traag opbouwen — zeker in mijn geval — enorm belangrijk is.

Verder heb ik onlangs ook ontdekt dat ik meer last heb van kleine pijntjes wanneer ik meer vocht vasthoud. Het was die periode ook enorm warm, wat ervoor zorgt dat iedereen wat extra vocht gaat vasthouden (zeker ik dus), wat er waarschijnlijk voor gezorgd heeft dat mijn gewrichten nog net een beetje meer onder druk stonden.

Ik ben er nog niet helemaal achter hoe die tweede blessure er juist gekomen is, aangezien ik trager opbouwde dan daarvoor, maar ik heb ondertussen wel geleerd dat ik in het begin de neiging had om te snel te willen lopen. Minutes before miles las ik vaak op Pinterest, maar tot die eerste paar keren zonder schema had ik eigenlijk geen flauw idee wat dat juist betekende. Tot ik opeens drie minuten achter elkaar kon lopen. Hoewel ik meer dan een minuut per kilometer trager liep dan tijdens het lopen met het schema, gaf het mij zó veel voldoening dat ik dat kon.

Verder heb ik ook vanalles opgezocht over blessures en zo leerde ik dat statische stretches (waarbij je een bepaalde houding voor een aantal second aanhoudt) eigenlijk niet zo’n goed idee zijn en dat het trainen van je beenspieren enorm belangrijk is. Mijn lichaam probeer ik dus nu zo veel mogelijk op te warmen met dynamische stretches en oefeningen om de hartslag al wat te verhogen. Alleen aan de goesting om mijn beenspieren te trainen kan nog wel wat gewerkt worden.

Maar de allerbelangrijkste les die ik heb geleerd is toch wel om te luisteren naar mijn lichaam. Vanaf het moment dat ik een pijntje voel weet ik dat ik het wat rustigeraan moet doen. Dan slaap ik met mijn benen wat hoger en volg ik geen nieuwe les in mijn trainingsschema (dat ik onlangs terug heb opgepikt, nadat ik deze lessen dus geleerd heb ^-^) maar hou ik het nog even bij de vorige óf loop ik zonder app. En voor de rest is het vooral hout vasthouden.

Waarom ik loop

Voor de mensen die mij niet op Instagram of Strava volgen kwam het vast wel als een verrassing: ‘huh, Nikky lóópt???’ Ik ben nooit echt een sportieveling geweest. Tot vorig jaar was de laatste keer dat ik gelopen had de beruchte Vestenloop van mijn middelbare school.

Waarom ik dan toch opeens besloot te gaan lopen? Ik voelde me totaal niet goed meer in mijn vel. Ik was constant opgeblazen en voelde me dik. Als ik naar mezelf keek op foto’s of in de spiegel was mijn buik het enige wat ik zag. Ik had al geprobeerd om meer op mijn eten te letten maar daar werd ik zó ongelukkig van, dat ik op zwakke momenten véél te veel at. Verder ging ik te voet naar het werk en probeerde ik tussendoor wat spieroefeningen te doen maar dat hield ik niet echt vol en het wandelen naar het werk had eigenlijk ook weinig tot geen effect. Nadat ik gelezen had dat lopen een van de sporten is waarmee je de meeste calorieën verbrandt wilde ik het toch eens proberen. Ik kocht loopschoenen, downloadde een Start Running app en weg was ik! En ik vond het niet verschrikkelijk!

Ik ging vlotjes 3 keer per week lopen en begon het echt leuk te vinden toen ik opeens last begon te krijgen van mijn voet en knie. Met tegenzin nam ik een paar weken rust om dan rustig weer op te bouwen – trager dan de vorige keer. Maar ook deze keer kwam er weer iets tussen en lukte het niet om het eerste programma af te ronden. Zo ging het een tijdje door, tot ik begin mei van dit jaar besloot om het zonder app te proberen en te beginnen met maar twee keer te lopen per week in plaats van drie. Wonder boven wonder lukte dat super vlot en begon ik echt te dromen van doelen bereiken. Ik leerde mijn lichaam beter kennen en leerde ernaar te luisteren en al vrij snel zag ik het weer zitten om terug drie keer per week te gaan lopen.

Ook zag ik mijn lichaam veranderen. Mijn buik werd dunner en ik was nóg gemotiveerder om te lopen. Bovendien zijn mijn bloeddrukken over het algemeen lager en bij mijn laatste controle in het ziekenhuis bleek ook dat ik minder eiwitten in mijn urine had als anders. Of dat laatste echt te wijten is aan het sporten durf ik niet zeggen, maar ik wil graag geloven van wel. Ik voel me veel fitter sinds ik loop en begin me ook steeds weer beter in mijn vel te voelen.

Bovendien – en dat is waarschijnlijk een van de belangrijkste redenen waarom ik het zo graag doe – kan ik mijn hoofd helemaal leegmaken tijdens het lopen. Wanneer mijn hartslag stijgt en mijn beenspieren om zuurstof schreeuwen vergeet ik al mijn zorgen. Na het lopen voel ik me dan ook altijd zó geweldig goed. Zelfs als ik absoluut geen zin heb om te vertrekken weet ik dat ik me achteraf stukken beter ga voelen.

Een leuk extraatje is dat mijn vriend door mij ook is beginnen lopen, en samen lopen is altijd plezanter dan alleen.

En stiekem loop ik ook heel graag omdat ik een kleine verslaving heb aan loopkleren.

Loop jij? En waarom (niet)?

Lopen met een niertransplantatie

Ik wil al superlang opnieuw beginnen bloggen, maar wist nooit echt goed waarover. Veel van de lopers die ik volg hebben prachtige blogs over lopen, fietsen, voeding, … en dat wilde ik ook wel! Alleen kwam het er nooit echt van omdat ik mijn ervaring als totale leek zonder enige conditie toch nét niet interessant genoeg vond, maar toen wilde ik eens wat lopers opzoeken die – net zoals mij – een niertransplantatie hebben ondergaan (daarover later meer) en vond ik eigenlijk niet echt iets. En dát leek me dan weer wel interessant genoeg om over te schrijven: mijn ervaring met sporten als nierpatiënt.

Ik loop nu iets langer als een jaar, al was het in het begin wel met vallen en opstaan: ik had een app die me vertelde wanneer ik moest lopen en wanneer ik moest wandelen en ik probeerde te veel te focussen op sneller lopen, zonder echt naar mijn lichaam te luisteren waardoor ik vaak last had van kleine blessures. Begin mei ging ik voor het eerst de deur uit zonder app en gebruikte ik mijn hartslag als leidraad en dat werkte: ik leerde mijn lichaam beter kennen en het lopen gaat nu vlotter dan ooit. Al heb ik wel het gevoel dat conditie opbouwen bij mij iets trager gaat dan bij anderen maar dan denk ik bij mezelf: ‘Ik loop rond met een nierfunctie tussen de 40% en 45% en neem ook een hele hoop medicatie, misschien is dat wel normaal?’

Normaal praat ik niet graag over mijn nierziekte (wat ik trouwens ook een verschrikkelijk woord vind!) en al helemaal niet met mensen die ik niet ken. Waarom ik dan toch deze blog gemaakt heb? Enerzijds wil ik graag andere chronisch zieke mensen bereiken en misschien ervaringen uitwisselen. Anderzijds hoop ik een beetje dat gezonde mensen ook meelezen en zich bewust worden van hun health privilege. Ik ga hier nog een uitgebreid bericht over schrijven in de toekomst 😊.

Deze blog gaat heel persoonlijk worden: ik wil vooral focussen op hoe ik train, waarop ik moet letten en hoe ik met bepaalde hindernissen omga. Vooral in het lopen maar ook in mijn persoonlijk leven. Al zal de focus wel vooral op lopen liggen.

Stiekem heb ik toch een beetje stress om deze blog te beginnen omdat het een soort van twee werelden zijn die gaan samenkomen: in de ‘echte wereld’ weet bijna niemand dat ik tegenwoordig zo regelmatig loop en mijn volgers op mijn loopinstagram weten niet dat ik een nierziekte heb. Maar als je deze blog leest wil dat dus zeggen dat ik hem uiteindelijk tóch geplaatst heb ^-^
lopen met een niertransplantatie
Als je meer van mijn loop-posts wil zien kan je me ook volgen op Instagram.